Alfred Smoczyk

Alfred Smoczyk (11 października 1928 - 26 września 1950) był polskim żużlowcem. Urodził się w Kościanie, a zmarł w Lesie Kąkolewskim wskutek wypadku motocyklowego na trasie Gostyń-Leszno. W trakcie kariery reprezentował LKM Unię Leszno oraz CWKS Warszawa. W 1949 roku w Lesznie zdobył indywidualne mistrzostwo Polski na żużlu. Był bratem Zdzisława Smoczyka, również żużlowca. Postanowieniem prezydenta Bolesława Bieruta z 30 września 1950 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał także tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu.

Od 1951 roku w Lesznie organizowany jest turniej żużlowy jego imienia, a od 1953 roku zawody rozgrywane są na stadionie nazwanym jego imieniem. W 1950 roku Polski Związek Motorowy pośmiertnie przyznał mu tytuł mistrza Polski, a uczestnicy finału rywalizowali o tytuły pierwszego i drugiego wicemistrza. W 1984 roku tytuł mistrza Polski za 1950 rok przywrócono Józefowi Olejniczakowi, zaś Smoczykowi nadano tytuł honorowego mistrza Polski. Jego pomnik znajduje się przy alejce prowadzącej na stadion w Lesznie. W 2016 roku odsłonięto tablicę upamiętniającą go w pobliżu miejsca wypadku.

Na podstawie artykułu „Alfred Smoczyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.