Maria Wierusz-Kowalska

Maria Irena Wierusz-Kowalska, znana jako Tapta, urodziła się 7 kwietnia 1926 roku w Kościanie. Była belgijską rzeźbiarką polskiego pochodzenia. Używany przez nią pseudonim pochodził z dzieciństwa i towarzyszył jej także w działalności artystycznej. W wieku 18 lat brała udział w Powstaniu Warszawskim, a po jego upadku trafiła do niemieckiej niewoli. Po wojnie opuściła Polskę z Krzysztofem Wieruszem-Kowalskim, późniejszym mężem. Mieszkała w Londynie, a następnie w Brukseli, gdzie studiowała w École de la Cambre.

W latach 1950-1960 przebywała z mężem w Kongu Belgijskim. Przyroda i lokalne techniki wyplatania koszy zainspirowały ją do pracy z tkaniną. Tworzyła asamblaże z elastycznych materiałów i określała swoją twórczość mianem „miękkiej rzeźby”. Jej prace miały różną skalę, od miniaturowych form po struktury zintegrowane z przestrzenią. W 1975 roku objęła warsztat gobelinu w La Cambre, a do 1990 roku wykładała tam rzeźbę. Jej prace prezentowano między innymi w Londynie, Lozannie i Łodzi. Zmarła 27 grudnia 1997 roku w Brukseli.

Na podstawie artykułu „Maria Wierusz-Kowalska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.