Izabella Zielińska

Izabella Jadwiga Zielińska, pianistka i pedagog muzyczny, urodziła się 10 grudnia 1910 roku w Klimkówce. Pochodziła z rodziny o tradycjach muzycznych: jej ojciec grał na wiolonczeli, babka była pianistką, a prapradziadkiem był kompozytor Michał Kleofas Ogiński. Uczyła się w Sanoku i we Lwowie, a następnie ukończyła instytut sióstr urszulanek w Wavre-Notre-Dame w Belgii. Studiowała także muzykologię na Uniwersytecie Wrocławskim i uczyła się pod kierunkiem Bronisława Poźniaka.

Występowała z recitalami w rozgłośniach radiowych we Wrocławiu, Warszawie i Krakowie oraz koncertowała w Warszawie, Krakowie i Poznaniu. Używała pseudonimu Iza Ostoia. Podczas okupacji niemieckiej prowadziła nielegalną działalność pedagogiczną. W 1950 roku wraz z Kazimierą Rojewską założyła Wielkopolskie Studium Muzyczne w Poznaniu. Mieszkała w Kościanie. W 2010 roku otrzymała medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Złoty Krzyż Zasługi. Jej spuścizna epistolograficzna jest przechowywana w zbiorach Ossolineum we Wrocławiu. Zmarła 20 listopada 2017 roku.

Na podstawie artykułu „Izabella Zielińska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.