Piotr Bresiński

Piotr Bresiński urodził się 20 listopada 1870 roku w Kościanie, w rodzinie Romana i Józefy z Laurentowskich. Otrzymał wykształcenie gimnazjalne i handlowe. Przed I wojną światową był prezesem Towarzystwa Kupców Polskich i Towarzystwa Śpiewaczego „Moniuszko” w Inowrocławiu. W czasie wojny służył w wojsku niemieckim, a następnie uczestniczył w powstaniu wielkopolskim i walkach w Inowrocławiu.

Po wojnie przeniósł się do Sopotu, położonego na terenie Wolnego Miasta Gdańska. W latach 1924-1934 był wybierany do rady miejskiej Sopotu z listy polskiej. Od 1930 roku pełnił funkcję dyrektora i współwłaściciela hotelu Continental w Gdańsku. Działał w organizacjach polonijnych, między innymi jako prezes sopockiego oddziału Gminy Polskiej oraz Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia”. Kierował też sopocką filią Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku i komitetem budowy polskiego kościoła w Sopocie. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany. Zmarł 16 maja 1940 roku w obozie koncentracyjnym Stutthof. Po ekshumacji pochowano go na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na Zaspie.

Na podstawie artykułu „Piotr Bresiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.